ایده هاایده های کشاورزی

آموزش کاشت بادام درختی و سم زدایی آن بصورت کامل

کاشت، داشت و برداشت

بادام درختی نظیر هلو، زردآلو و شلیل جزو میوه های هسته دار یا شفت محسوب می گردد. درختان بادام از حدود 4 هزار سال قبل از میلاد مسیح در مناطق مرکزی و جنوب غربی آسیا اهلی گردیدند و در طی سال های 1840 میلادی به ناحیه کالیفرنیا در آمریکا برده شدند. بادام درختی را بسادگی می توان در محوطه خانه ها و باغات میوه پرورش داد. مناطق رشد بادام درختی باید حائز زمستان های معتدل و مرطوب و تابستان های گرم و خشک با تابش شدید آفتاب باشند.بادام هایی که در مناطق گرم و خشک تولید می گردند، بسیار مرغوب تر از آنهایی هستند که محصول مناطق مرطوب و خنک هستند.

درختان بادام را در اقالیم مرطوب غالباً بعنوان درختان زینتی گلدار در پارک ها، فضاهای سبز و حیاط خانه ها می کارند زیرا شکوفه ها و گل های صورتی کمرنگ آنها جلوه ای خاص به محیط اطراف می بخشند. درختان بادام اصولاً خودگشن نیستند لذا برای احداث باغ ضرورتاً باید بیش از 2 گونه از آنها را در مجاورت همدیگر غرس نمود. درختان بادام را اغلب به فواصل 26 – 19 فوت از همدیگر می کارند. آنها اگر چه نسبت به خشکی متحمل هستند اما آبیاری منظم و کافی می تواند بر میزان عملکردشان بیفزاید. نیاز غذایی درختان بادام به عناصر ازت و فسفر بسیار زیاد است لذا کاربرد کودهای ازته همراه با مواد آلی پوسیده برای تکمیل حاصلخیزی خاک توصیه می گردد. محصول بادام درختی از شکوفه دهی تا برداشت به 240 – 180 روز نیازمند است.

تولید جهانی بادام درختی

بادام درختی بویژه در اسپانیا، یونان، ترکیه، ایران و کالیفرنیای آمریکا پرورش می یابد. اسپانیا از جمله کشورهایی مي باشد که دارای بیشترین تنوع ارقام تجارتی در جهان است. میزان تولید جهانی آن بر اساس آمارهای فائو در حدود 2 میلیون تن در سال 2011 میلادی بوده است بطوریکه ایالات متحده آمریکا با تولید 0/73 میلیون تن مغز بادام بعنوان بزرگترین تولیدکنندۀ آن محسوب می گردد. کاهش 50 درصدی تولید جهانی بادام درختی طی سالهای اخیر موقتاً موجب شد که سهم ایالات متحده از 56 درصد به 36 درصد کاهش یابد درحالیکه سهم تولید جهانی آن در سال 2013 میلادی مجدداً به 80 درصد افزایش یافت.

بادام درختی سوّمین محصول کشاورزی – تجاری ایالت کالیفرنیا محسوب می گردید اما در سال 2008 میلادی بعنوان اولین محصول صادراتی کالیفرنیا مطرح شد. آمریکا در سال 2011 میلادی به میزان 637 هزار تن به مبلغ 2/8 میلیارد دلار صادر نمود. حدود 70 درصد بادام صادراتی آمریکا همراه با پوسته چوبی است و 30 درصد مابقی به صورت های بدون پوسته یا فرآیندی هستند. معضلات اقلیمی سالهای 4 – 2013 میلادی بر میزان تولید این میوه کالیفرنیا تأثیر منفی برجا گذاشت که منجر به افزایش قیمت جهانی آن گردید. استرالیا بزرگترین تولید کننده بادام در نیمکره جنوبی زمین است بطوریکه در سال 2013 میلادی موفق به تولید 5/9 درصد از محصول جهانی آن شد.

خصوصیات گیاهشناسی

تصویر گیاه شناسی بادام درختی

بادام درختی از جمله درختان برگریز به ارتفاع 10 – 4 متر و قطر تنه بیش از 30 سانتیمتر می باشد. سرشاخه های درخت ابتدا سبز رنگ هستند اما به تدریج در مواجهه با آفتاب به رنگ ارغوانی در می آیند سپس در سال دوم به خاکستری می گرایند. برگهای آن به طول 5 – 3 اینچ با حواشی دندانه دار و دُمبرگی به طول 2/5 سانتیمتر می باشند. گل هایش بسیار واضح و آشكار، به رنگ سفید تا صورتی و به قطر 5 – 3 سانتیمتر با 5 گلبرگ هستند که به صورت منفرد یا جفت قبل از ظهور برگ ها در اوایل بهار ظاهر می گردند و از جمله اولین گلهای درختان هسته دار می باشند که در بهار شکوفا می گردند لذا بعنوان درختان زینتی در پارکها کاشته می شوند. درخت بادام بهترین رشد را در اقلیم مدیترانه ای با تابستان های گرم و خشک و زمستان های معتدل و مرطوب دارد. دمای اپتیمم رشد این درختان 30 – 15 درجه سانتیگراد است. جوانه های آن برای شکفتن نیازمند طی یک دوره سرما به مدت لااقل 600 – 300 ساعت با دمای کمتر از 7/2 سانتیگراد برای شکستن دوره دورمانسی می باشند.

قطعات گل بادام درختی طی پائیز در جوار جوانه های رویشی به رشد و نمو می پردازند، دانه های گرده آن در اواسط دسامبر تشکیل می شوند و تا اوایل ژانویه به حالت دورمانسی باقی می مانند و در آن زمان سریعاً رشد می کنند. هوای ملایمی که در ژانویه و فوریه متعاقب هوای خنک نوامبر و دسامبر وقوع می یابد، به نوازش اولین غنچه های حاصل از جوانه ها می پردازد. به سبب اینکه این درختان خودگشن نیستند لذا كاشت مجاور حداقل دو واریته متفاوت از اینگونه درختان برای حصول میوه ضرورت مي یابد. زنبورها نقش بارزي در گرده افشانی واریته های متفاوت درختان بادام برعهده دارند. باغ های آن پس از فوریه نباید در معرض یخبندان قرار گیرند، بلکه نیازمند دمای ملایم (60 – 55 درجه فارنهایت) هستند. حداقل وقوع بارندگی در این زمان موجب بازشدن غنچه هايش می گردد و زنبورها به انجام وظایف خویش ترغیب مي گردند. پس از اینکه گلبرگ هايش ریزش نمودند و برگ های جدید نمایان شدند، اولین نشانه های ظهور میوه های کُرکدار به رنگ سبز متمایل به خاکستری آشکار می شوند.

پوسته خارجی آنها به تدریج سخت می شود و میوه ها در جولای به مرحله بلوغ می رسند. در این هنگام پوسته خارجی میوه هايش شکاف بر می دارند. شکاف پوست خارجی میوه بادام از اواسط آگوست تا اواخر اکتبر وسیعتر می شود و پوسته چوبی داخلی در معرض هوا قرار می گیرد و اجازه می دهد که مغز یا هسته آجیلی به مرور خشک شود كه در این مرحله آماده برداشت خواهند بود. باردهی اقتصادی بادام درختی از سومین سال پس از کاشت نهال ها آغاز می گردد اما باردهی مناسب در سال های 6 – 5 پس از کاشت بروز می یابد و میوه هایش 8 ماه پس از گلدهی یعنی در پائیز به مرحله بلوغ و رسیدگی می رسند و طول شان 6 – 3/5 سانتیمتر می باشد. میوه کامل در حقیقت یک دانه خشک آجیلی نیست بلکه همانند سایر اعضاء جنس “پرونوس” از جمله آلو و آلبالو یک نوع میوه شفت محسوب می شود و شامل بخش های زیر است :

  1. پوسته کلفت چرمی، کرُکدار و سبز خارجی
  2. پوسته سخت چوبی و مشبک داخلی
  3. مغز داخلی

پوسته داخلی میوه بصورت چین خورده می باشد و دانه یا مغز میوه را احاطه مي كند. مغز بادام درختی را گاهاً برای نرم شدن با آب داغ تیمار می دهند سپس پوسته قهوه ای آنرا حذف می کنند تا فقط بخش داخلی سفید رنگ باقی بماند. در داخل پوسته چوبی اغلب یک عدد و ندرتاً دو عدد دانه خوراکی وجود دارد که آنرا بعنوان آجیل مصرف مي كنند.

بادام درختی شیرین و تلخ

 بطور کلی درختان بادام از 2 تیپ متفاوت تشکیل یافته اند :

  • بادام شیرین
  • بادام تلخ

اما درختان بادام تلخ بندرت یافت می گردند. آنها حاوی ماده سمی موسوم به “اسید پروسیک” هستند لذا معمولاً بعنوان پایۀ درختان بادام شیرین انتخاب می گردند و ارقام مناسب بادام شیرین را بر آنها پیوند می زنند. بذور بادام درختی واریته عمدتاً شیرین هستند اما برخی درختان منفرد واریته مزبور بذور نسبتاً تلخ نیز تولید می کنند. اساس ژنتیکی تلخی بادام با یک ژن منفرد مغلوب کنترل می گردد لذا امکان تسهیل در اهلی کردن بادام تلخ را فراهم مي سازد. بذور واریته نظیر مغز میوه هایی مثل : شفتالو، هلو و گیلاس همواره تلخ هستند. میوه های بادام تلخ اندکی پهن تر و کوتاهتر و حاوی 50 درصد از روغن موجود در انواع بادام شیرین می باشند.

میوه انواع تلخ یا وحشی بادام درختی حاوی “گلیکوزید آمیگدالین” هستند که در بدن انسان تبدیل به ماده سمی و مهلک “اسید پروسیک” یا بعبارتی “سیانید هیدروژن” پس از خُرد شدن، جویدن و یا سایر صدمات بذری می شوند لذا خوردن چند دوجین از آنها می تواند کُشنده باشند. بادام تلخ حاوی 9 – 4 میلی گرم “سیانید هیدروژن” در هر دانه است. از عصاره بادام تلخ با غلظت کم در صنایع داروسازی استفاده می کنند زیرا فقط در غلظت های زیاد مهلک هستند. میوه های بادام تلخ را قبل از مصرف به شیوه هاي سنتي سم زدائی مي كنند. تحقیقات نشان مي دهند كه بادام های تلخ حاوی آنزیم  emulsion هستند که در حضور آب می تواند به حلال گلیکوزیدهایی نظیر “آمیگدالین” و “پرونازین” تبدیل شود. آنها همچنین سرشار از روغن های فرار و “بنزآلدئید” هستند.

تکثیر نهال 

تکثیر بادام درختی از طرق زیر صورت می پذیرد :

  • نهال های بذری
  • پیوند بر پایه هایی نظیر هلو و بادام تلخ

تولید نهال بذری :

برای تولید نهال بذری بادام درختی بشرح زیر عمل می گردد :

  1. ابتدا به مغازه آجیل فروشی یا فروشگاه کشاورزی مراجعه نموده و میوه های خام دارای پوسته را خریداری کنید زیرا بادام های بذری باید دارای پوسته چوبی بوده و هیچگونه فرآیندی را متحمل نشده باشند. هیچگاه بذوری که نشانه هایی از کپک زدگی دارند، برای کاشت بکار نبرید.
  2. مقداری پیت خزه مرطوب را در پاکات پلاستیکی منفذدار بگذارید و در هر کدام 2 – 1 بذر بکارید. مرتباً مراقبت نمائید که خزه ها خشک نگردند.
  3. پاکات پلاستیکی را به مدت 6 – 4 هفته در یخچال تحت دمای بالای صفر بگذارید. بذور برای جوانه زنی و سبزشدن نیازمند طی یک دوره سرما موسوم به “زمستانه شدن”یا “استراتیفیکاسیون” هستند. زمستانه شدن مصنوعی تقلیدی از فرآیند طبیعی می باشد بطوریکه میوه های رسیدۀ بادام درختی در پائیز از درخت ریزش می یابند و پس از افتادن بر سطح خاک توسط برگ ها پوشیده می شوند و سرمای لازم را طی زمستان متحمل می گردند تا بتوانند در بهار بخوبی جوانه بزنند و سبز شوند.
  4. پاکات مذکور را از یخچال خارج سازید و میوه ها را از آن بیرون آورید سپس پوسته چوبی آنرا بشکنید تا مغز میوه ها در معرض دید قرار گیرند. مغزها را می توان از پوسته خارج ساخت و یا همراه پوستۀ شکافته شده در خاک مناسب کاشت ولیکن کاشت مغز بادام رواج بیشتری دارد.
  5. مغزهای بادام را در عمق 1/2 اینچ درون خاک می کارند و آبیاری می کنند. با جوانه زنی و سبزشدن بذور آن می توانید به تناسب بر ضخامت خاک اطراف طوقه بیفزائید تا بر استحکام آن اضافه گردد.

تولید نهال پیوندی :

پیوند را بر نهال های بذری بادام تلخ و یا سایر پایه های مناسب در اوایل پائیز انجام می دهند و در بهار آتی به قطع ساقه اصلی از بالای محل پیوند اقدام می کنند و به آن اجازه می دهند تا به رشد خویش برای یک فصل ادامه دهد. در پایان دوره مزبور زمانیکه نهال های پیوندی به اندازه کافی رشد نمودند، می توان اقدام به انتقال آنها به باغ نمود.

طراحی باغات

برای آماده سازی اراضی جهت احداث باغ بادام درختی باید ابتدا زمین را تسطیح نمود سپس با حفر چاله هایی در مناطق مختلف زمین به نمونه گیری خاک و آزمایش آنها پرداخت. با در نظر گرفتن نتایج بررسی زمین می توان با کمک شخم عمیق به یکنواختی سطح خاک کمک نمود. قبل از کاشت بذور یا نهال ها به انتخاب شیوه آبیاری مناسب بپردازید. فواصلی که برای غرس نهال های بادام در نظر می گیرید، بستگی به عواملی چون : موقعیت زمین، واریته درختان و نوع طراحی باغ دارد. فواصل وسیع تر بین ردیف ها به درختان بادام اجازه رشد سریع تر و گستردگی تاج با کمترین انبوهی را می دهد. درختانی که ویگوریته کمتری دارند، با تراکم بیشتری در هر هکتار کشت می گردند.

اغلب باغات بادام را نظیر سایر باغات میوه در الگوهای مربعی و لوزی می کارند بطوریکه :

  • فاصله روی ردیف ها …… 6/9 – 6/5 متر
  • فاصله بین ردیف ها …… 6/9 – 6/5 متر
  • طول ردیف ها …… مطابق با وضعیت زمین ولیکن انتهای آنها را به میزان 10/5 متر بعنوان “سرگاه” برای دور زدن تراکتورها و ادوات متصله (دنباله بندها) باقی می گذارند.
  • محوطه بارگیری …… به وسعت 150 × 15 متر برای هر 160 ایکر
  • جاده مواصلاتی …… با عرض و طول مناسب و کمترین ایجاد گ رد وغبار

دستورالعمل کاشت نهال های بادام

تصویر کاشت نهال بادام درختی

  1. محل آفتابگیری را برای کاشت بادام درختی انتخاب نمائید. البته خاک بستر کاشت نهال بادام باید حاصلخیز باشد.
  2. چاله ای با اندازه مناسب حفر کنید بطوریکه امکان پخش کلیّه ریشه های نهال را فراهم سازد و بتوان تمامی ریشه ها را در خاک مدفون ساخت.
  3. نهال ها را از داخل گلدان ها یا گونی ها خارج سازید بطوریکه ریشه ها هیچگونه آسیبی نبینند. ریشه هارا در سراسر فضای چاله پخش نمائید و چاله را با خاک مناسب پُر کنید.
  4. مقداری کمپوست در طوقه نهال پخش کنید سپس بخوبی آبیاری نمائید و سرانجام در صورت نیاز با افزودن مقداری خاک به ترمیم سطح چاله بپردازید. آبیاری نهال های بادام در صورت عدم وقوع بارندگی باید لااقل هفته ای یکبار صورت پذیرد.
  5. با نصب یک میله بعنوان قیم در جوار نهال بادام به استقرار و تحکیم آن کمک نمائید تا در صورت وزش باد شدید آسیب نبیند.
  6. مرتباً به تقویت نهال ها با کودهای آلی و شیمیایی اقدام کنید تا به رشد و تثبیت آنها مساعدت گردد.
  7. هر ساله با انجام هرس به نگهداری درختان جوان بپردازید. این عمل را در زمستان یا اوایل بهار قبل از باز شدن شکوفه ها انجام دهید و ضمن آن شاخه های آسیب دیده و زاید را حذف کنید تا اوّلا تمامی قدرت درخت مصروف گلدهی و میوه دهی شود و ثانیاً تمامی تاج درخت از نور کافی خورشید بهره مند گردند.
  8. پوست خارجی میوه ها در زمان رسیدگی می شکافند و اغلب ریزش مي كنند لذا باید بموقع برداشت گردند.

بادام درختی خواهان اراضی شنی حائز زهکشی با PH خنثی تا قلیایی سبک است. چاله های غرس نهال ها باید به اندازه کافی بزرگ باشند تا تمامی ریشه های نهال بدون خمیدگی یا فشردگی بتوانند گسترده گردند. در صورتیکه از مته باغبانی برای حفر چاله ها بهره می گیرید، باید چاله هایی به قطر 24 اینچ حفر شوند سپس دیواره ها را بخراشید تا آثار صیقلی و فشردگی ناشی از بکارگیری مته باغبانی از بین برود. هیچگاه به مقدار زیاد از کمپوست و کودهای دامی در کف چاله های غرس نهال استفاده نکنید زیرا برای درختان زیانبخش می گردند. ریشه درختان بادام نسبتاً عمیق هستند لذا توصیه می گردد که قبل از غرس نهال ها نسبت به شخم عمیق و شکستن لایه سخت زیرزمینی اقدام ورزید و خاک سطحی را با مقادیر متنابهی از مواد آلی تقویت کنید.

در هنگام کاشت نهال ها به رعایت نکات زیر همت گمارید :

  1. هیچگاه چاله های غرس نهال را بزرگتر از عمق سیستم ریشه دهی گیاه حفر نکنید تا طوقه نهال مدفون نگردد.
  2. غرس نهال در خاکهای شنی متعاقباً با نشست خاک اطراف طوقه همراه می گردد لذا پُر کردن مجدد آن ضرورت مي یابد.

چگونگی پرورش درختان بادام

درختان بادام را که شباهت ظاهری فراوانی به درختان هلو دارند، بر اساس منطقه بندی اراضی کشاورزی USDA در مناطق 9 – 6 برای حصول آجیل بادام پرورش می دهند. چنین مناطقی در ایالات متحده آمریکا بعنوان بزرگترین تولید کننده بادام درختی جهان شامل: جنوب کالیفرنیا، بخش هایی از آریزونا، تکزاس و مناطق داخلی فلوریدا می باشند. درختان بادام را که از ارتفاع 10 – 4 متر برخوردار می گردند، معمولاً با فواصل 23 – 16 فوت از یکدیگر کشت می کنند. در پرورش درختان بادام باید به موارد زیر با دقت توجه داشت :

  1. درختان بادام سریعاً رشد می کنند لذا باید نسبت به کوددهی آنها اهتمام ورزید.
  2. درختان بادام نیازمند خاک های زهکش دار هستند لذا خاک چاله های کاشت آنها را از مخلوط پیت، شن و خاک سطحی انتخاب کنید.
  3. درختان بادام خواهان کاشت در محیط های آفتابگیر هستند.

مهمترین نیازهای رشد، درختان بادام بشرح زیر می باشند :

خاک و آب :

درختان بادام خاکهای لومی، عمیق و زهکش دار را می پسندند اما تحمل زیادی به سایر خاکها دارند بطوریکه در خاکهای فقیر نیز به عمل می آیند. درخت بادام نسبت به کمبود رطوبت متحمل است اما برای ارائه محصول خوب باید به میزان کافی با آب باران یا از طریق آبیاری مشروب گردد. اولین آبیاری را 3 – 2 هفته پس از اتمام بارندگی های زمستانه انجام می دهند و این عمل را در صورت عدم وقوع بارندگی در هر 3 – 2 هفته یکبار تکرار می کنند. آبیاری در اراضی کم عمق و شنی با دفعات بیشتری انجام می گیرد. تأمین آب باید در سراسر تابستان دنبال گردد. اصولاً درختان بادام استقراریافته قادر به بقاء با 3 – 2 اینچ آبیاری ماهانه بدون وقوع بارندگی هستند اما نهال های جوان نیاز آبی بیشتری دارند.

نور و دما :

درختان بادام گیاهانی نورپسند هستند. آنها متحمل شرایط نیمه سایه می باشند اما در چنین شرایطی به تولید گل و میوه کافی مبادرت نمی ورزند و همواره مناطق خشک، گرم و آفتابگیر با فصول رشد طولانی را می پسندند، همچنین قابلیت پرورش در اقالیمی با فصل رشد کوتاه را دارند اما احتمالاً به محصول نمی انجامند. بادام درختی همچون هلو جزو میوه های هسته دار محسوب می شود اما محصول دهی آن با محدودیت های بیشتری مواجه می باشد زیرا شکوفه هایش یک ماه زودتر ظاهر می گردند و گل هایش نسبت به یخبندان های بهاره حساس تر هستند. اصولاً مناطق گرمتر برای رشد شان مناسب ترند. کاشت زودهنگام نسبت به کاشت دیرهنگام حساس تر است. کاشت در ژانویه/فوریه بهتر از کاشت در ماه مارس می باشد. زمانیکه کاشت را در ژانویه/فوریه انجام می دهند آنگاه محدودۀ حرارتی نسبتاً پائین است لذا از رشد جوانه های برگی جلوگیری می گردد ولي این موضوع باعث می شود که رشد ریشه ها افزون تر شود.

درختان بادام در دوره گلدهی به دمای متوسط و حداقل بارندگی جهت بازشدن شکوفه ها نیازمندند. همچنان که بهار پایان می یابد و تابستان آغاز می شود آنگاه گلبرگ ها ریزش می کنند و برگ ها ظاهر می گردند و در این اوان با ظهور میوه های کوچک پُرزدار به رنگ سبز-خاکستری می توان به موفقیت گرده افشانی پی برد. پوسته داخلی و خارجی میوه های بادام در طی فصل رشد تابستانه شکل می گیرند و به موازات بلوغ میوه ها سخت تر می شوند و نهایتاً در جولای می شکافند. از این زمان به بعد تا آگوست و اکتبر که بستگی به نوع واریته دارد، بر گستردگی شکاف پوسته خارجی افزوده می شود و پوسته داخلی در معرض هوا و نور خورشید واقع می گردد بطوریکه موجب خشک شدن تدریجی مغز بادام می شود. سر انجام میوه ها با تکمیل شکاف پوسته خارجی آماده جداسازی از ساقه ها می شوند که بیانگر زمان برداشت محصول بادام درختی است و میوه ها با کمترین تکاندن درخت بر سطح زمین مي ریزند.

نیازهای کودی :

تنظیم برنامه کوددهی برای محصولات زراعی و باغی ضرورت دارد. براي این منظور ابتدا خاک باغ را در زمان احداث برای تعیین میزان عناصر قابل دسترس آزمایش می نمایند اما پس از استقرار نهال ها از طریق آنالیز برگ ها در اواسط جولای به بررسی نیازهای کودی گیاهان می پردازند. افزودن صحیح کودها و مواد اصلاحي خاک به بهبود وضع رویشی و عملکرد باغ منتهی می شوند که جزو مدیریت باغ محسوب می گردند. بهترین حالت بکارگیری عناصر غذایی موردنیاز این درختان آن است که اینگونه مواد را در منطقه گسترش ریشه ها بکار گیرند تا بر کارآیی مصرف عناصر کودی افزوده گردد.

مقدار مصرف عناصر کودی باید به صورتی باشد که :

  1. به درختان آسیب نرسانند.
  2. از منطقه نفوذ ریشه ها شسته نگردند.

اولین مرحله بکارگیری کودها در فصل بهار و در حین حداکثر سرعت رشد درختان است اما کوددهی باید با مقادیر کمتر در ادامه فصل رشد تا پس از برداشت نیز تداوم یابد. شیوه هاي مدیریت كوددهي باغات را بشرح زیر اتخاذ مي كنند:

1. نیاز کودی درختان را میزان محصول دهی آنان مشخص می سازد زیرا درختان پُر محصول یقیناً نیازمند جذب عناصر غذایی بیشتری از خاک هستند.

2. نیاز کودی درختان بادام به عناصر غذایی Zn , B , K و N در هر دفعه را بر اساس نوع بافت خاک تعیین می کنند آنچنانکه افزودن کودهای ازته در خاک های شنی با مقادیر کمتر و دفعات بیشتر توصیه می شود درحالیکه روند کوددهی در خاک های رسی بر عکس می باشد.

3. معمولاً به ازای هر سال سن درخت مقادیری کمتر از 1 اونس کود 12 – 12 – 12 بکار می برند. برای محاسبه مقدار نیتروژن مصرفی می بایست 1 اونس (32-28 گرم) را در 0/12 که درصد خلوص کود می باشد، تقسیم نمود که معادل 8 اونس یا یک فنجان کود تجارتی مذکور می باشد. کوددهی درختان یکساله را در 4 دفعه انجام می دهند و بدین ترتیب در هر دفعه فقط 1/4 فنجان کود را به خاک محدوده ریشه هر نهال اضافه می کنند. کوددهی را بلافاصله پس از ظهور برگ ها انجام می دهند و آنرا هر 6 – 4 هفته یکبار تا پائیز تداوم می بخشند. برای کوددهی درختان جوان بادام درختی بهتر است که کود شیمیایی لازم را با خاک اطراف طوقه بیامیزند ولیکن در سال های بعد بهتر است که کود مورد نیاز را در فاصله 18 اینچی طوقه آنها دفن کنند سپس آبیاری نمائند. تماس مستقیم کود شیمیایی جامد با ریشه های درختان موجب سوختگی آنها می شود و یا بر رشد رویشی گیاه بجای میوه دهی می افزایند.

تصویر کوددهی بادام درختیکوددهی بهاره باغات بادام بصورت زیر انجام می گیرد :

  1. کود نیتروژنه نهال های جوان را به مقدار کم و بصورت هفتگی استفاده می کنند.
  2. درختان بالغ بادام را با 30 پوند کود دامی و 2 پوند کود شیمیایی در هر فصل رشد تقویت می نمایند.
  3. کوددهی را با آبیاری تکمیل تکمیل مي كنند زیرا کوددهی بدون آبیاری ثمربخش نیست و حتی می تواند باعث سوختگی و خشکیدگی درختان جوان گردد.

بسیاری از باغداران بمنظور افزایش حاصلخیزی خاک به کاشت محصولات پوششی در سطوح بین ردیف های درختان اقدام می نمایند سپس آنها را با شخم زدن بعنوان کود سبز به زمین بر می گردانند تا باعث حاصلخیزی زمین گردند. افزودن کمپوست را در اواخر پائیز انجام می دهند و کاه و کلش را بعنوان مالچ با فواصل کافی از طوقه درختان تعبیه می کنند.

کنترل علفهای هرز :

از رویش علف های هرز در اطراف درختان بادام درختی جلوگیری نمائید. برای این منظور می توانید از انواع مالچ ها بهره گیرید تا علاوه بر کنترل علف های هرز موجب حفظ رطوبت گردند. ضخامت لایه مالچ آلی نظیر خُرده های علف و کاه باید در حدود 4 اینچ باشد و اندکی از طوقه درختان فاصله یابد.

پایه های مناسب درختان بادام

انتخاب پایه مناسب برای درختان بادام در استقرار موفقیت آمیز اینگونه باغات حائز اهمیت وافری است. تاکنون پایه بادام معینی برای تمام شرایط کاشت معرفی نشده است بلکه بهترین پایه درختان را بر اساس :

  1. نوع خاک
  2. آفات شایع
  3. شرایط آب و هوایی هر منطقه بر می گزینند.

مهمترین پایه های درختان بادام عبارتند از :

  1. انواع هلو شامل ارقام : ” Lovell ” ، ” Nemared ” و ” Nemaguard “
  2. آلو از جمله رقم ” Marianna 2624 “
  3. هیبریدهای هلو و بادام

پایه های مناسب برای درختان بادام را به دو شیوه زیر تهیه می کنند :

  1. نهال های بذری
  2. تکثیر رویشی
پیوند جوانه در باغ

پیوندک های بادام درختی را در اوایل تابستان بر پایه های منتخب پیوند می زنند و این عمل را تا زمانیکه امکان جداسازی پوست پایه ها موجود باشد، ادامه می دهند. در این راستا غالباً از پیوند T استفاده می کنند. پیوند جوانه را در ارتفاع 28 – 24 اینچی انجام می دهند زیرا دستگاه های برداشت نوع لرزاننده را در ارتفاع 22 – 19 اینچی درخت متصل می سازند بنابراین پیوند باید بالاتر از آن واقع گردد تا آسیب نبیند.

مدیریت باغات بادام درختی

درخت بادام نظیر سایر درختان آجیلی برای رشد مطلوب خواهان خاک های لوم، یکنواخت، نفوذپذیر، قادر به حفظ رطوبت و دارای تهویه در ناحیه ریشه می باشد. باغات بادام درختی را میتوان بنحو موفقیت آمیزی در اراضی برخوردار از بعضی محدودیت ها احداث نمود. مهمترین مناطق پرورش آن در ایالت کالیفرنیا شامل : دره “ساکرامینتو” و دره “سان جواکین” مي باشند. دوره دورمانسي زمستانه موجب فرصت کافی جهت اجراي هرس هاي باردهی و فرم دهی این درختان می باشد تا ضمن آنها بخش های خشکیده، بیمار، شکسته و نرک حذف گردند. در این دوران همچنین به حفظ بهداشت باغات از جمله : جمع آوری میوه های قدیمی که از قبل بصورت چروکیده بر روی درختان باقیمانده و یا ریزش یافته اند، می پردازند. اصولاً بهداشت باغات از اهمیت بسیار زیادی در مدیریت باغات میوه برخوردار است زیرا موجب کاهش مصرف قارچکش ها و آفتکش ها در بهار آینده خواهد شد.

دوره شکوفه دهی باغات بادام بسیار خیره کننده و جلوه گر است. این دوره از اواخر فوریه تا اوایل مارس ادامه می یابد. دوران شکوفه دهی سرشار از فعالیت میلیون ها زنبور عسل است که وزوزکنان برای جمع آوری گرده ها بمنظور تهیه عسل به بازدید گلهای بادام درختی می پردازند و در همین راستا به گرده افشانی گل ها و تلقیح آنها کمک می کنند. در مواردی که منطقه فاقد جمعیت کافی حشرات گرده افشان بویژه زنبوران عسل است، لاجرم باید بموقع برای انتقال کندوهای عسل به باغات آن اقدام نمود. نیاز آبی درختان بادام در ماه های خشک، خاک های کم عمق، درختان جوان و اراضی بافت شنی بیشتر است. آبیاری بارانی بویژه برای درختان جوان در اوایل بهار توصیه می شوند تا بدین طریق در هر دفعه به میزان 3-2 اینچ آبیاری صورت پذیرد. کاربرد تلفیقی آبیاری و کوددهی به اصطلاح “کودآبیاری” در طی دوره رشد لغایت برداشت توصیه می گردد.

مدیریت تخصصي باغات بادام درختی بر اساس فصول سال بشرح زیر می باشد :

1. زمستان یا فصل دورمانسی :

  • در ماه های دسامبر و ژانویه به هرس میوه دهی درختان بادام می پردازند تا نور بیشتری به اندام های گیاه بتابد و تولید شاخه های میوه دهنده افزایش یابد.
  • نسبت به حذف شاخه های خشک، بیمار و شکسته و همچنین شاخه های نرک میانی اقدام می شود.
  • تمامی میوه های آفت زده را از سطح زمین و شاخه های درختان جمع آوری و نابود می سازند تا از تعداد کرم های نارنجی دانه خوار که در دوره زمستان گذرانی هستند، کاسته گردد.
  • درختان بادام را با سموم روغنی خاص دوره دورمانسی سمپاشی می کنند تا از جمعیت آفاتی نظیر سرشاخه خوار هلو، سپردار سان ژوزه و تخم کنه ها کاسته گردد.

2. بهار یا فصل شکوفه دهی :

  • سبت به کوددهی درختان بالغ قبل از اولین آبیاری بهاره به میزان 2 پوند اوره و یا 30 پوند کود دامی برای هر اصله اقدام گردد. برای کوددهی درختان نابالغ می توان از مقادیر کمتر کودهای ازته در سراسر فصل رشد بهره گرفت.
  • نیاز آبی درختان بادام را بهتر است با استفاده از سیستم آبیاری قطره ای برآورده ساخت.
  • نسبت به بکارگیری آبیاری بارانی حدود 3 – 2 هفته پس از خاتمه باران های زمستانه بصورت هر 3 – 1 هفته یکبار اهتمام ورزید و هر دفعه به میزان 3 – 2 اینچ به آبیاری بپردازید. البته درختانی که در اراضی شنی و یا کم عمق غرس شده اند، به دفعات بیشتری از آبیاری نیازمندند.

3. تابستان یا فصل رشد :

  • به آبیاری منظم بهاره در طی دوره شکوفه دهی ادامه دهید.
  • قبل از آخرین آبیاری منتهی به برداشت محصول به کوددهی درختان بادام همانند کوددهی بهاره اقدام ورزید. زمانیکه پوست میوه ها شکافته شد، بلافاصله به برداشت آنها همت گمارید. پوست چوبی میوه ها در این زمان به رنگ قهوه ای در آمده و کاملاً چوبی شده اند.
  • پوسته سبز میوه ها را جدا سازید و آنها را بدور اندازید. در این زمان می توانید میوه ها را بصورت مغز بادام و یا همراه با پوسته چوبی نگهداری کنید.
  • در صورتیکه میوه های بادام دارای پوسته چوبی را به مدت 2 – 1 هفته منجمد نمائید آنگاه تمامی آفات داخل آنها نابود خواهند شد.
  • میوه های بادام درختی را برای جلوگیری از سرایت مجدد آفات درون پاکات پلاستیکی نگهداری نمائید.

3. پائیز یا فصل برداشت :

درختان بادام را در طی برگریزان و یا بلافاصله پس از آن و قبل از شروع باران های زمستانه سمپاشی کنید تا از توسعه بیماری های قارچی در بهار آتی کاسته گردد. برای این منظور بهتر است از سموم مسی بهره گیرید.

تربیت درختان بادام

* سال اول :

  1. کاشت :
    پایه های رشدیافته بادام در نهالستان ها را با حداقل یکسال عمر از اواخر بهار تا اوایل تابستان غرس می کنند. این پایه ها را از ارتفاع 36 اینچی سطح خاک قطع می کنند سپس با نصب قیم مستقر مي سازند و بلافاصله آبیاری می نمایند. متعاقباً با برنامه ریزی صحیح آبیاری و کوددهی موجب رشد بهینه پایه ها می گردند.
  2. نصب قیم :
    قیم ها را در مجاورت توده ریشه ها نصب می کنند و از فرو کردن قیم در داخل توده مزبور خودداری می گردد. قیم ها را به طول 6 فوت و ضخامت 2 اینچ انتخاب مي كنند و به عمق 18 – 12 اینچ در خاک فرو می نمایند. نهال ها را محکم به قیم ها می بندند تا در اثر وزش بادهای شدید آسیب نبینند. قیم ها را معمولاً پس از یک سال بر می دارند تا نهال هاي بادام بطور طبیعی رشد نمایند.
  3. هرس اولین فصل دورمانسی :
    اجرای اولین هرس در تعیین شکل غایی و میزان باردهی درختان بادام حائز اهمیت است. این زمان باید به انتخاب 3 شاخه اصلی از نهال های پایه برای انجام پیوند پرداخت تا چارچوب آتی درخت شکل گیرد سپس سایر شاخه ها از تنه اصلی حذف می شوند. در این راستا اکثر باغداران به انتخاب یکی از سه شیوه هرس ذیل جهت حفظ شاخه های جانبی می پردازند :
  • هرس بلند
  • هرس متوسط
  • هرس کوتاه

* هرس سال دوم :

درختان بادام دارای چندین مسیر رشد جانبی هستند بطوریکه چارچوب ثانویه را برای ساختار نهایی درخت بوجود می آورند. برای شکل دهی چارچوب ثانویه باید از شاخه های راست و قوی بهره گرفت تا به درخت شکل صحیح Y داده شود. در دومین فصل دورمانسی اقدام به حذف تمامی شاخه های جانبی ثانویه بجز 2 عدد از آنها می گردد. شاخه های ثانویه باید شکل گیاه را در 2 جهت رو به بالا و طرفین بسازند. قطع سرشاخه های فوقانی درخت ضرورتی ندارد مگر اینکه رشد طولی مازاد داشته باشند.

* هرس سال سوم و چهارم :

درخت اینک دارای شاخه هایی از سال های اول، دوم و سوم است که باید اجازه رشد یابند. برای هرس شاخه ها در سال های سوم و چهارم باید آنها را در فصل دورمانسی و از 2 یا 3 سطح بالاتر از سال های قبل قطع نمود. برای اجرای هرس صحیح باید به 2 موضوع زیر توجه گردد :

  1. باز بودن وسط درخت برای نفوذ نور خورشید
  2. پُرکردن پیرامون درخت برای ایجاد کانوپی مناسب

* هرس سال پنجم و بعد :

هرس منظم و مطابق برنامه می تواند موجب ثبات تولید طی سال های متمادی گردد. اینک درختان بالغ بادام را برای مقاصد زیر هرس می کنند :

  1. جوان سازی و نیروبخشی :
    سیخونک های میوه دهنده درختان بادام معمولاً برای 5 سال باقی می مانند لذا حذف بموقع آنها موجب تحریک رشد ساقه های میوه دهندۀ جدید خواهد شد.
  2. مدیریت توزیع نور :
    امکان نفوذ یکنواخت نور در کانوپی درخت بادام می تواند به باردهی بهینه درخت بخصوص در شاخه های زیرین گیاه بینجامد.
  3. کاهش تناوب میوه دهی :
    اگر درخت بادام دارای دوره های باردهی متناوب است آنگاه با هرس سنگین درخت در طی سالهای پُربار می توان به ایجاد تعادل میوه دهی در سال های متوالی کمک نمود.
  4. کنترل اندازه درخت :
    درختان بالغ را برای مقاصد زیر هرس می نمایند :
  • تسهیل در سمپاشی
  • تسهیل در برداشت میوه
  • بهبود نفوذ نور در کانوپی
  • شکل دهی درختان برای لرزاندن آسان

انواع بارز هرس باردهی

1. هرس تنک کردن :
شاخه های مازاد را حذف مي نمایند تا ضمن تنظیم ارتفاع درخت به تشکیل کانوپی باز منجر گردد. حذف شاخه های مازاد می تواند مقدار چوب درخت را کاهش دهد و بدین ترتیب با کاهش رقابت برای مصرف عناصر غذایی به تقویت گیاه بینجامد.

2. هرس سرشاخه ها :
در این روش به حذف بخش هایی از شاخه های بلند می پردازند. حذف جوانه های انتهایی بطور موقت باعث آزاد شدن جوانه های باقیمانده از قید غالبیت انتهایی می شود. حذف انحصاري جوانه هاي انتهایی موجب تجمع کربوهیدرات ها در بخش های پائین تر شاخه های قطع شده می گردد و موجب تقویت رشدشان می گردد و بدین ترتیب موقعیت نقاط رشد تغییر می یابد. هرس زمستانه با حذف شاخه های زائد، خشک و شکسته می تواند باعث تقویت ، تشویق به باردهی، مقاومت به بیماری ها و تسهیل در برداشت میوه درختان بادام گردد.

مدیریت سطح باغات بادام

مدیریت سطح باغات بادام از اهمیت فراوانی برخوردار است زیرا میوه ها را در زمان برداشت غالباً از سطح زمین جمع آوری می کنند لذا توجّه به سطح باغات در حین فصل رشد به طرق زیر می تواند شرایط مناسبی را برای برداشت آسان تر میوه هاي بادام درختي فراهم سازد :

1. شیوه بدون شخم :

سطح زمین باغات بادام که اغلب از علف های هرز یکساله پوشیده می شوند را با موورزدن حفظ می کنند.
این روش دارای فواید و مضرات زیر است :

  • افزایش نفوذ رطوبت در خاک
  • افزایش کارآیی نیتروژن و آب
  • کاهش تولید غبار ناشی از کاربرد ماشین آلات
  • کاهش فشردگی خاک در اثر عبور و مرور
  • امکان عبور و مرور در دوره بارندگی و آبیاری
  • دقت در زمان بندی موورزدن
  • تیمار نقطه ای علف های هرز چندساله
  • نیازمند دیسک زدن اراضی سنگین هر 5 – 4 سال یکبار.

2. کاشت محصولات پوششی :

برای این منظور از گیاهانی نظیر : ماشک، علف پشمکی و شبدرها بهره مي گیرند ولیکن باید سهمیه آب و کود آنها را به آنچه برای باغ در نظر دارند، اضافه کنند. كاشت محصولات پوششی در سطح باغات میوه دارای اثرات زیر می باشند :

  • تدارک زیستگاه برای حشرات مفید
  • رقابت با علف های هرز تابستانه
  • افزایش تثبیت نیتروژن اتمسفری در خاک
  • افزایش میزان نفوذ آب در خاک.

3. شخم زدن :

معمولاً شخم زدن را در کمترین میزان بکار می گیرند و هیچگاه آنرا بی دلیل استفاده نمي کنند. بکار بردن شخم بویژه در سال های اولیه احداث باغات بمنظور بهره مندی از گیاهان پوششی می تواند به فشردگی خاک سطحی منجر شود لذا سعی گردد که آنرا در تلفیق با : علفکش ها، کمپوست ها و گیاهان پوششی استفاده کنند.

4. شخم زدن نواری علف های هرز :

در این روش به پاکسازی نوار زیر ردیف های درختان بادام به پهنای 6 – 5 فوت از علف های هرز با کمک علفکش ها می پردازند و این موضوع باعث :

  • تسهیل موور زدن
  • کاستن از فشردگی خاک سطحی
  • کاهش پوسیدگی فایتوفترایی تاج درختان
  • کاستن از رقابت علف های هرز با درختان
  • افزایش رشد درختان بادام مي گردد.

5. کنترل سراسري علف های هرز :

این شیوه غالباً در باغاتی اجرا می شود که سطح خاک خیلی خشک باشد ولیکن در سایر خاک ها به تدریج موجب فشردگی خاک، تزاید فرسایش و افزایش خسارات آفات گیاهي خواهد شد.

گرده افشانی درختان بادام

درختان بادام عمدتاً خود لقاح نیستند لذا :

  1. از ارقام مختلف بادام درختی در جوار یکدیگر و در قالب کاشت مخلوط بهره می برند.
  2. اقدام به قرار دادن کندوهای زنبور عسل جهت تقویت گرده افشانی می نمایند.

درختان نیازمند دگرگشنی هستند زیرا هیچکدام از واریته های بادام درختی از طریق خودگشنی به میوه دهی نمی رسند. ضمن اینکه برخی از واریته ها به دلیل ناسازگاری نمی توانند از طریق دگرگشنی نیز با بعضی دیگر از واریته ها به باردهی بینجامند. مدیریت گرده افشانی درختان به بهترین وجهی در کالیفرنیا با استفاده از حدود یک میلیون کندو زنبور عسل (حدود نیمی از کندوهای عسل آمریکا) صورت می پذیرد بطوریکه آنها را در ماه فوریه تا پایان دوره گلدهی به باغات بالغ منتقل می سازند. برای این منظور از کارگران بسیاري بهره می گیرند تا مدیریت انتقال بموقع کندوها را از سایر ایالات انجام دهند. گرده افشانی درختان بادام غالباً توسط زنبورهای عسل انجام می گیرد اما می توان با مالیدن شاخه های گلدهنده ارقام مجاور به این عمل مبادرت نمود ولیکن موفقیت نسبتاً کمتری را به همراه دارد.

سرویس پژوهش هاي کشاورزی (ARS) آمریکا برای کاهش هزینه های گرده افشانی به تفحص در جهت توسعه ارقام خودگشن آن پرداخته است. امروزه ارقام خودگشن آن نظیر “Tuono” به هیچوجه از نظر بازارپسندی محصول قابل مقایسه با ارقام دگرگشن آن نظیر “Nonpareil” نیستند زیرا رقم اخیر به تولید میوه های درشت با پوست صاف و 65 – 60 درصد مغز خوراکی می پردازند درحالیکه رقم “Tuono” دارای پوسته چوبی کلفت تر و کرکدارتر با 32 درصد مغز خوراکی است. البته داشتن پوسته چوبی کلفت در برخی موارد جزو محسنات محسوب می گردد آنچنانکه می تواند موجب کاهش خسارت آفاتی نظیر “کرم مغز خوار نارنجی” گردد.

اخیراً محققین ARS به تلاقی مدیریت شدۀ رقم Tuono با رقم Nonpareil پرداختند که نتیجتاً واریته های هیبرید بادام درختی با ویژگی خودگشنی و کیفیت دانه بهتر تولید شدند. واریته های هیبرید جدید حائز ویژگي هایي چون: پوست رنگی ، معطر و مقدار روغن بیشتری هستند و همچنین از وابستگی باغداران به حشرات گرده افشان کاسته اند. در برخی مناطق کالیفرنیا که اراضی ارزش فراوانی دارند و از گستردگی کافی برای کاشت مجزای واریته های گوناگون در یک باغ محدود برخوردار نیستند، بمنظور موفقیت در تلقیح گل ها مبادرت به کاشت 2 نهال از واریته های مختلف بادام در هر چاله می نمایند تا در ادامۀ رشد به همدیگر بپیچند و درختانی را بوجود آورند که گل های متفاوت آنها از قدرت تلقیح همدیگر برخوردار باشند.

آفات و بیماری ها

شکوفه های بادام درختی در ایام سرد و بارانی سال ظاهر می گردند لذا گیاه نسبت به یخبندان های بهاره حساس می باشد و ممکن است توسط برخی از ارگانیزم ها نظیر : آفات، قارچ های پاتوژن، باکتری ها و ویروس های گیاهی آسیب ببیند. علائم خسارات مذکور متفاوتند و بستگی به نوع ارگانیزم مهاجم دارند. این درختان نسبت به بیماری زخم باکتریایی یا “شانک” بسیار حساس است آنچنانکه غالباً به مرگ گیاه می انجامد. برای کنترل لارو حشرات سرشاخه خوار از باکتری کش میکربی موسوم به B.T یا ” Bacillus thuringiensis ” استفاده می نمایند. در مدیریت باغات آن غالباً در فصل خزان پس از ریزش برگ ها به سمپاشی درختان قبل از شروع باران های پائیزه می پردازند تا مانع توسعه خسارات قارچ های حفره ساز موسوم به “بادزدگی کورینیومي” در بهار آتی گردند. قارچ های حفره ساز موجب بروز حفره هایی بر روی برگ های جوان و جوانه ها و همچنین زخم های فرورفته بر سطح میوه ها می گردند.

برداشت

واریته های مختلف درختان بادام به مدت های متفاوتی برای نیل به مرحله میوه دهی نیازمندند غالباً در سال های 5 – 3 پس از غرس به باردهی می افتند اما حداکثر تولید محصول را در حدود 12 سالگی ارائه می دهند. تاكنون درختانی با بیش از 40 پوند میوه در هر سال مشاهده شده اند. درختان بادام تا 50 سال به میوه دهی ادامه می دهند. گاهاً میوه های نارس بادام درختی را پس از شکل گیری و در ابتدای فصل رشدشان برداشت می نمایند. اینگونه میوه های سبزرنگ که اندکی سفت با طعم ترش هستند، خواستاران زیادی در منطقه خاورمیانه دارند اما معمولاً در سایر مناطق دنیا مصرف نمی گردند. در مرحله برداشت میوه های بالغ ابتدا به پاکسازی سطح باغ می پردازند. دستگاه های مکانیکی لرزاننده درختان به آسانی می توانند میوه های رسیده را از درخت جدا سازند و بر سطح زمین بیندازند.

برداشت بادام درختی با دستگاه های لرزاننده در زمانی انجام می گیرد که پوسته خارجی میوه ها شکافته اند و پوسته داخلی ضمن خشک شدن به رنگ قهوه ای در می آید و از زمان شکوفه دهی تا رسیدگی میوه ها به 240 – 180 روز نیازمند است. میوه های ریزش یافته را سریعاً جمع آوری می کنند تا از ابتلا آنها به امراض قارچی جلوگیری شود. گاهاً میوه هایش را همچنان برای مدتی بر سطح زمین باقی می گذارند تا اندکی خشک شوند و یا پس از جمع آوری در محلی می گسترانند تا به اندازه لازم خشک گردند. میوه های آن را سرانجام جمع آوری می کنند و با کمک گاری یا ارابه دستی به دستگاه پوست گیر هدایت می نمایند. میوه های تلخ یا بادام وحشی به دلیل داشتن مواد سمی موسوم به اسید پروسیک بصورت عادي قابل مصرف نیستند زیرا مصرف یک مشت از آنها می تواند مهلک باشد. البته چنین میوه هایی پس از پروسه سم زدایی قابل مصرف مي گردند.

ارزش غذایی 

مغز بادام درختی سرشار از عناصر غذایی و ویتامین ها از جمله : ویتامین های E ،B، فیبر رژیمی، روغنهای فرار، منزیم، مس، منگنز، کلسیم، پتاسیم و روغن های غیر اشباع حائز کلسترول کم می باشد. آنها همچنین حاوی انواع “فیتوسترول” هستند که از خاصیت کاهندگی کلسترول بهره مندند. مصرف مغز آن ممکن است موجب آلرژی و بیتابی شود که با علائمی چون ناراحتی های گوارشی و مشکلات تنفسی همراه است. آرد آن در ضمن فرآیند هضم در بدن انسان تخمیر می گردد و به اسیدهای چرب زنجیره کوتاه نظیر “بوتیرات” تبدیل می شود که بصورت آستری سطح داخلی روده بزرگ را می پوشاند.

مصارف 

میوه بادام درختی نظیر سایر درختان آجیلی سرشار از پروتئین و ویتامین B است. یک فنجان از میوه بدون پوسته آن حاوی 26 گرم پروتئین، 77 گرم روغن، 28 گرم کربوهیدرات، 332 میلیگرم کلسیم و مقادیری از ویتامین های B2 ،B، آهن و نیاسین است. مهمترین مصارف آن عبارتند از :

  1. دانه های بادام را به صورت های کامل، خلال، نصفه، پولکی و آرد مصرف می کنند و جهت تهیه شکلات و شیرینی، روغن گیری، آشپزی، تهیه کره و شیر بادام بهره می گیرند. از محصولات جانبی آن به همراه محصولات مشابهی که از سایر آجیل ها بدست می آیند، در تهیه صبحانه، دسرها و کِرِم برنج استفاده می شود.
  2. از دانه های آن در تهیه کلوچه، کیک، بیسکویت، ماکارونی بهره می برند. از مغز میوه بادام همچنین برای آراستن برخی غذاها و دسرها بهره می برند.
  3. میوه های جوان و سبز بادام درختی بعنوان “چغاله بادام” یا بادام سبز مصرف می گردند بطوریکه پوسته خارجی آنها هنوز آبدار و سبز باشند و پوسته داخلی هنوز سخت نگشته اند. چغاله بادام را که طعمی نسبتاً ترش دارد، در منطقه خاورمیانه همراه با نمک و برخی ادویه جات به عنوان هله هوله مصرف می کنند. چغاله بادام از اواسط آوریل تا اواسط ژوئن در نیمکره شمالی زمین در دسترس قرار می گیرد و به صورت تازه یا ترشی مصرف می شود.
  4. از مغز بادام در ایران برای تهیه غذای مخصوص اطفال موسوم به “حریره بادام” استفاده می شود.
  5. مغز برشته آن را در اعیاد ایرانی نظیر جشن های سال نو به وفور مصرف می کنند.
  6. از آرد بادام غالباً به عنوان آرد عاری از گلوتن و جایگزین آرد گندم در پخت و پز استفاده می شود.
  7. پوست میوه آن حاوی “پلی فنل هایی” از جمله “فلاونوئیدها” است که در بسیاری از میوه ها و سبزیجات وجود دارند و از آنها بسان مواد “پری بیوتیک” بعنوان افزودنی های مواد غذایی و مکمل های رژیمی بهره می گیرند.
  8. شربت بادام را عرفاً به صورت یک معجون امولسیونی از بادام های شیرین و تلخ به نسبت 10 به 3، شربت جو، گلاب نارنج و شکر تهیه می
    کنند.
  9. در طب سنتی برای معالجه سرطان ها، همراه با ذرت برای درمان زخم معده و برخی بیماری های فیزیکی بهره می برند.
  10. مغز بادام سرشار از روغن است بطوریکه 60 – 36 درصد وزن خشک آنرا تشکیل می دهد. روغن بادام را از مغزهای خشک میوه بادام شیرین بدست می آورند. نتایج یک تحقیق نشان داد که مغز آن حاوی 44 درصد روغن مي باشد بطوریکه 62 درصد آنرا روغن غیر اشباع “اسید اولئیک” 29 درصد “اسید لینولئیک” و 9 درصد آنرا اسیدهای چرب اشباع تشکیل می دهند. روغن آن در الکل نامحلول ولیکن در کلروفرم و اتر قابل حل است. از روغن بادام به عنوان نرم کننده پوست بدن بهره می برند لذا ابزاری مهم جهت ماساژتراپی(ماساژ درمانی) محسوب می شود. از روغن آن برای نرم کردن چوب به منظور حالت دادن آنها بهره می جویند.

آفلاتوکسین بادام درختی

میوه بادام درختی نیز نظیر سایر آجیل ها به سم آفلاتوکسین حاصل از رشد کپک ها آلوده می شود. ” آفلاتوکسین ” در زُمره مواد شیمیایی سرطانزای قوی است که توسط برخي قارچ هاي ذره بینی یا كپک ها از جمله ” آسپرجیلوس فلاویوس ” و ” آسپرجیلوس پارازیتیكوس ” تولید مي گردد. آلودگی به كپک ها ممكن است از طریق خاک و یا بوسیله آفت هایي نظیر “كرم دانه خوار نارنجی” صورت پذیرد. مغزهای بادام درختی در مقادیر بالاتر رشد كپک ها از رشته هاي خاكستري تا سیاه پوشیده مي شوند، كه باید از مصرف آنها اجتناب ورزید. بسیاري از كشورها داراي استانداردهایيی جهت تعیین حد بحراني آلودگي آجیل ها به سم “آفلاتوكسین” هستند. لذا مغزهاي آن را قبل از عرضه به بازار تحت آزمایشات دقیق قرار مي دهند. اتحادیه اروپا بر اساس قوانین تجاري سال 2007 میلادي اقدام به عودت تمامي آجیل هاي وارداتي آلوده به ” آفلاتوكسین ” به كشورهاي مبدأ می نماید تا صادركنندگان نسبت به حذف سموم موجود اقدام نمایند و یا آنها را منهدم سازند. امروزه در كشاورزی جدید برای كاهش آلودگی محصول به سم “آفلاتوكسین” به روش هاي زیر نسبت به كنترل منابع آلاینده مي پردازند :

  1. مدیریت بهینه باغات
  2. بهداشت زمستانه باغات
  3. برداشت سریع
  4. انبارداري مناسب

بادام درختی با بخار آب یا مواد شیمیایی از جمله “اكسید پروپیلین” ضد عفونی می شود.

 

جهت سفارش طرح توجیهی احداث باغ بادام درختی با شماره: 09056370500 تماس بگیرید.

لطفا به این مطلب امتیاز دهید:

User Rating: 4.7 ( 3 votes)
گردآورنده
تی توجیهی
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

‫2 نظرها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده + هشت =

دکمه بازگشت به بالا
0
بستن
بستن